Giebert Schoone.

Eens in de zoveel tijd heb ik een gesprek met Giebert - om bij te praten, om te horen hoe het zakelijk en prive met hem gaat.

Op een vrijdagmiddag in juni heb ik een lunchafspraak met hem in Amstelveen. Tijdens het gesprek zegt Giebert tegen mij: "Weet je wat eigenlijk het allerergste is? Dat ik niet meer kan hardlopen vanwege een blessure aan mijn linker hamstring."

Ik ken Giebert al een aantal jaren en weet dat hij een goede amateur-hardloper is, gespecialiseerd op de halve marathon met een eindtijd tussen de 1.35.00 en 1.40.00 min. Hardlopen is voor hem de ultieme vorm van ontspanning. Ik kijk hem aan en stel voor om zijn hamstring te behandelen met Reiki/Seichem. Hij twijfelt, want hij geeft mij heel eerlijk toe: "Ik geloof daar helemaal niet in, ik vind het flauwekul." Mijn antwoord is kort en simpel: "Je geloof heb ik niet nodig, wel je toestemming om het te doen". Na nog een paar tegenwerpingen geeft hij schoorvoetend toestemming, onder het motto "baat het niet, dan schaadt het niet". We zitten tegenover elkaar in een eettentje, dus uitgebreid behandelen is er niet bij, maar ik leg mijn handen gewoon op tafel.

Na een paar minuten zegt Giebert: "Ik geloof dat ik een beetje warm en prikkelend gevoel krijg in mijn hamstring", hij laat natuurlijk niet achterwege om te vertellen dat het waarschijnlijk allemaal suggestie is. Hij kijkt nog steeds een beetje argwanend naar me: "Je zit me toch niet in de maling te nemen?", vraagt hij verschillende malen, terwijl ik gewoon doorga. Plotseling kijkt hij me aan en zegt: "Ik weet niet wat je doet, maar mijn hamstring doet nu ongelooflijk pijn - ik moet echt even gaan staan!". Hij loopt een rondje door het restaurant waar we zitten. De pijn zakt en hij gaat weer zitten. Op een gegeven moment stopt de energie en ben ik klaar. Aan het eind van de lunch lopen we samen naar de auto toe, waarbij Giebert mij toch vertwijfeld aankijkt: "Het lijkt wel of het minder gevoelig is, maar het is natuurlijk allemaal suggestie". Ik kijk hem nog een keer aan en zeg: "Of het nu suggestie is of niet, het resultaat is wat gaat tellen...". We nemen afscheid die middag.

Zondag's krijg ik een mailtje van Giebert: "Ik ben zojuist weer gaan hardlopen, ik heb geen pijn meer..." En sinds die tijd loopt Giebert weer pijnloos.